Header Ads

23 NİSAN ANISI...



Merhaba..

Bugün 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı.. Son derece anlamlı, güzel, renkli bir bayram. Önceleri öyleydi en azından, kendi zamanımdaki ve daha öncekilerin 23 Nisanları öyleydi. Ben de geçirdiğim 23 Nisan Bayramları arasında kendi açımdan en unutulmazını yazmak istiyorum. Belki okurken siz de eski güzel günlerinize gidersiniz, biraz tebessüm edersiniz, güzel şeyler olur. :)

Evet benim 23 Nisan hikayemin ana teması "Ponpon Erkek Nasıl Olunur?" Ponpon erkek olmama rağmen, hiçte kötü olarak düşündüğüm bir anı değil bu, son derece eğlenceli, anlamlı. Çocuğuz sonuçta başka nasıl olabilirdi ki. :) 23 nisan gösterilerine ait bulabildiğim tek resimlerim de o güne ait. 

Şimdi hatırladığım kadarıyla ve fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla çok eğlenceli, heyecanlı ve renkli geçmişti. Fotoğraflarda hep gülümsüyorum, heyecanla bakıyorum. Elbette yorgunluk da var ama güzel yorgunluklar bunlar, yorulmadan, çabalamadan güzel şeyler olur mu zaten?

Gösteride dans ettiğimiz şarkı da çok güzeldi. "Bütün Dünya Buna İnansa."


Bunlarda benim unutulmaz 23 Nisan gösterimden iki güzel kare:

 

O yaşlarda, o kadar kalabalığın arasında, öğretmenin karşısında, anne babanın izlediğini bilerek öyle bir gösteri yapmak büyük bir öz güven kazandırıyor ve mutluluk veriyor tabi insana. Zaten 23 Nisan gösterilerini güzel kılan da bu benim için. Farklı milletlerden çocuklar geliyor, büyükleri tarafından alkışlanmanın, ilgi görmenin keyfini çıkarıyorlar. O gün içinde gösteriden sonra tebrikler almanın ve istediğin şeyleri yaptırabilmenin verdiği keyif de var elbette.


Bu da gösteri sonrasında bando takımı önünde gururla (ve ponponlarıyla) poz veren ben. Nasıl da havalı bakmışım öyle. :)

Evet arkadaşlar, benim 23 Nisan anım böyleydi, umarım keyif almış, siz de eski günlere gitmişsinizdir okurken. Bugün fark ettim ki bu güzel bayramlar çok güzel anılar da biriktiriyor, farklı nesilleri, kuşakları bir araya getiriyor. Fotoğraf albümlerini karıştırırken baktım ki annemin de var 23 Nisan kıyafetiyle resmi, başladı anlatmaya. Daha ne olsun ki...

Hoşça kalın. :)

8 yorum:

  1. Ben okulun koro takımındaydım. Kesinlikle eskiden bayramları daha güzel geçiriyorduk. Fotoğraflarınız çok güzel. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçi şimdi düşününce eskiden olan her şey daha güzel geliyor. Bizim düşüncemizde mi böyle yoksa gerçekten öyle olduğu için mi bilemiyorum. Daha fazla fotoğraf vardı aslında komik geliyor fazla ifşa etmeyeyim dedim ponponlu halimi. :) Yorumunuz için teşekkürler. :)

      Sil
  2. en güzel 23 Nisan'ım Stajyer anasınıfı öğretmeni olunca geçmişti. kendi çocukluğumdan hatırlamam 23 Nisanları...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benimde net olarak aklımda kalan bir bu var zaten, diğerleri çok net değil. Yine de güzellikleriyle hatırlayacağınız bir anınızın olması yeterli 23 Nisan'a dair. İster çocuklukta ister bugünde olsun. Her daim güzellikle anacağınız günler ve bayramlar geçirmeniz dileğiyle... Yorumunuz için teşekkürler. :)

      Sil
  3. Merhaba Serhat, iade-i ziyarette geç kaldım, bloğuna ancak gelebildim.Sitemde bazı şanssızlıklar yaşıyorum.Dilerim düzelir.Bildirimleri açamıyorum vs.
    23 nisan kutlamaları konulu yazın çok sevimli idi.Sen de yani çok yakışıklıymışın :)Ben yine ziyaretine gelirim Serhat.Başarılar dileklerimle.Ece ablan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Ece abla. Geçmiş olsun sorun kısa sürede düzelir umarım. :) Yazımı ve fotoğraflarımı beğenmene çok sevindim. :) Kendi anımı anlatarak okuyanları da geçmişe, güzelliklere götürmekti niyetim. Bilmukabele, saygılar. :)

      Sil
  4. Galiba biz de, bizden öncekiler de ve bizden sonrakiler de yani kısacası hepimiz hep eskileri özleyeceğiz. "Nerede o eski bayramlar?" söylemi bunun bir kanıtı. Fotoğraflarını görünce hemen eskilere gittim. O kıyafetler, o bina ve hatta ve hatta o hoparlör. O günlerimi özlemedim desem yalan olur. Pompon olup bunu açıklamak ve kanıtlarıyla beraber ortaya koymak büyük bir özgüven gösterisi :) Şaka bir yana eline sağlık. O günlere gittik.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet aslında garip bir şekilde sürekli eskiyi özlüyoruz, arıyoruz. Belki yüklendiğimiz sorumluluklar yoruyor bizi, çocukluk yıllarına dönmek istiyoruz. Tıpkı çocukken "artık büyümek istiyorum" dediğimiz gibi. Biz insanlar çok tuhafız gerçekten. :) Baya bir düşündüm ponpon kısmından bahsetmek ve resimleri koymak konusunda, neticede blog alemine rezil olmak var dimi. :D Maksat gülüp geçmek, güzel günleri olduğu gibi her şeyiyle anmak. Yazıyı yazarken sizleri de bir nebze anılarda dolandırmak istemiştim, başarabildiysem ne mutlu bana. Teşekkürler yorum için. :)

      Sil

Blogger tarafından desteklenmektedir.